hamidabedini

برای ما تُرک‌ها، طایفه و رسوم مبتلا بهش، چیز خیلی مهمی‌ست. من از طرف پدری از طایفه‌ی آیدین هستم. طایفه‌ای که به خرده فرهنگ‌های بسیار و زنان و مردان نازک اندیش و هنرمندش در منطقه‌ی ابهررود شهره است. بر زبان‌هاست که آیدین‌ها، اگر به خانه‌ای بروند، برای آنجا روشنایی و ادامه مطلب

این روزها که ایران قشنگم، آماجِ حملات بیگانگان است. این روزها که هر لحظه صدای هواپیماهای جنگی مدام بالای سرمان شنیده می‌شود. آن‌ها که من را می‌شناسند، می‌دانند چقدر از این حملات متنفرم. من همیشه به حل مسائل خودمان به دست خودمان از طریق توانمند سازی خودمان اعتقاد عمیق و ادامه مطلب

امروز می‌خواهم از چند رخدادِ زندگیم که برای اولین بار اتفاق افتادند، بنویسم. اولین باری که تاریخ تئاتر جهان را خواندم. اولین باری که در مجموعه‌ای به عنوان کارشناس بازاریابی در کنار تیمی جدید قرار گرفتم. و پس از کمی کنکاش از این روزها و از عصری که در آن ادامه مطلب

به نظرم هر کسی جهان رو از اون منظری که درش درگیره و دوستش داره می‌بینه. یکی جهان رو غذا می‌بینه، یکی داستان، یکی گاوداری، یکی شنا و خلاصه که دریچه‌ی اصلی نگاه هر کس به جهان، اون چیزیه که با تمام وجودش درگیرشه. نگاه اصلی من تو این سال‌ها ادامه مطلب

“مگه آدم درخته که نتونه از جاش تکون بخوره؟” این جمله پاسخ بسیاری افراد در برابر این سوال است : چرا مهاجرت دشوار است؟ راستش در بسیاری از موارد، انسان‌ها حتی از درختان، ریشه‌دارتر و غیرقابل جابجایی‌تر هستند. در نباتات، امکان جابجایی، صرفا منوط به فراهم شدن بسترِ مادی است. ادامه مطلب

تمام نوشته های من برای سعید بداغی +، همواره ابراز ارادت شاگردی بوده است که عاشق معلم خود بود. در این نوشته که نسبتا هم طولانی ست،حرف خاصی نزده‌ام، کمی در حوالی فرم و محتوا صحبت کرده‌ام. از جملات و کلماتِ صریح و تند هم استفاده کرده‌ام و کسانی که ادامه مطلب